Veba olan yere girmeyiniz!

Muhammed Zerkânî hazretleri, Mevâhib-i ledünniyye şerhinde, buyuruyor ki:
“Hadis-i şerifte, tedavi olunuz buyuruldu. Bu hadis-i şerife göre, ölüme
veya bir farzı terk etmeye mâni olacak tedavi ve kalp hastalıklarının
tedavisi farzdır. Başka hastalıkların tedavisi sünnettir.” Tâtârhâniyyede
de deniyor ki:
“Başka çare olmayınca, ölümden kurtulmak için ameliyat olmak caizdir.”
Hastalık sebeplerinden kaçınmak, tevekküle mâni değildir. Halife hazret-i
Ömer, Şam'a gidiyordu. Şam'da taun yani veba hastalığı olduğu işitildi.
Yanında bulunanların bazısı;
-Şam'a girmeyelim dedi. Bir kısmı da;
-Allahü teâlânın kaderinden kaçmayalım dedi. Halife hazret-i Ömer de;
-Allahü teâlânın kaderinden, yine Onun kaderine kaçalım, şehre
girmeyelim. Birinizin bir çayırı ile bir çıplak kayalığı olsa, sürüsünü
hangisine gönderirse, Allahü teâlânın takdiri ile göndermiş olur buyurdu.
Abdurrahman bin Avf hazretlerini çağırıp;
-Sen ne dersin? Buyurdu. O da; Resulullahtan (aleyhisselam) işittim;
(Veba olan yere girmeyiniz ve veba olan bir yerden, başka yerlere
gitmeyiniz, oradan kaçmayınız!) buyurmuştu, dedi. Hazret-i Ömer de;
-Elhamdülillah, bizim sözümüz, hadis-i şerife uygun oldu deyip, Şam'a
girmediler…
Veba bulunan yerden dışarı çıkmanın yasak edilmesine sebep, sağlam
olanlar çıkınca, hastalara bakacak kimse kalmaz, helak olurlar. Vebalı
yerde, mikroplu hava, veba basilleri, herkesin içine yerleşince, kaçanlar,
hastalıktan kurtulamaz ve hastalığı başka yerlere götürmüş olurlar.
Hadis-i şerifte buyuruldu ki: (Veba hastalığı bulunan yerden kaçmak,
muharebede kâfir karşısından kaçmak gibi, büyük günahtır.)
Muhyiddîn-i Arabî hazretleri Fütûhât-ül-mekkiyye kitabında;
“Belalardan, tehlikelerden, gücünüz yettiği kadar sakınınız. Çünkü takat
getirilemeyen, dayanılamayan şeylerden uzaklaşmak, Peygamberlerin
âdetidir” buyurmaktadır.